بود و به اين جهت به او " باقر " گفته شد كه علم را مى شكافت و به آن توسعه مى بخشيد شاعر در وصف او چنين گفته : اى شكافندهء علم براى پرهيزگاران واى بهترين كسى كه بر كوههاى حجاز لبيك گفتى و نداى توحيد را سر دادى " . 5 . گفتار عطار نيشابورى : گفتار عطار نيشابورى ( 513 - 627 ه‍ ) : " محمد بن ابراهيم " ملقب به " فريد الدين " معروف به " شيخ عطار " از اكابر مشايخ صوفيه و صاحب كتاب " تذكرة الأولياء " ، " تراجم عرفاء " است . وى در پايان كتابش كه با وصف حال حضرت امام باقر ( عليه السلام ) به آن حسن ختام بخشيده است چنين مى نويسد : " ذكر إمام محمد باقر ( عليه الرحمة ) ، آن حجت اهل معاملت ، آن برهان ارباب مشاهدت ، آن امام اولاد نبى ، آن گزيدهء احفاد على ( عليه السلام ) ، آن صاحب باطن و ظاهر ، ابوجعفر محمد باقر ( عليه السلام ) به حكم آن كه ابتداء اين طائفه از جعفر صادق كرده شد كه از فرزندان مصطفى است عليه الصلاة والسلام . ختم اين طائفه هم بر ايشان كرده مى آيد . گويند كه كنيت او ابو عبد الله بود و او را " باقر " خواندندى مخصوص بود به دقائق علوم و لطائف اشارات و او را كرامات مشهور است به آيات باهره وبراهين زاهره و آورده‌اند در تفسير اين آيت كه : * ( فمن يكفر بالطاغوت ، ويؤمن بالله ) * فرموده است كه بازدارندهء تو از مطالعه حق طاغوت است بنگر تا چه محجوبى بدان حجاب از وى بازمانده است به ترك آن حجاب بگوى تا به كشف ابدى برسى و محجوب ممنوع باشد و ممنوعى نبايد كه دعوى قربت كند . نقل است كه از يكى از خواص او پرسيدند كه او شب چون مى گذراند ؟ گفت : چون از شب لختى برود او از اوراد فارغ شود به آواز بلند گويد : الهى و سيدى شب درآمد و ولايت تصرف ملوك به سرآمد و ستارگان ظاهر شدند و خلائق بخفتند و به نوم درها فرو بستند و پاسبانان برگماشتند و آنها كه بديشان حاجتى داشتند ، فرو گذاشتند . بار خدايا ! تو زنده